Austerlitz2 XII 1805r. - na polach Austerlitz (dzisiejszy Sławków w Czechach) rozegrała się jedna z największych bitew epoki napoleońskiej. Po odrzuceniu planów inwazji na Anglię, cesarz zdecydował się rozprawić z trzecią koalicją na kontynencie. Z końcem września 1805r. skierował wojska w stronę Wiednia. Niebawem na drodze "boga wojny" stanęły wojska austriackie. 15 października pod Ulm wojska francuskie pokonały oddziały gen. Macka otwierając tym samym drogę do stolicy Austrii.

 Po zajęciu Wiednia główny trzon Wielkiej Armii (ok. 70.000 wojska)skierował się na północ. Napoleon postanowił zmiażdżyć połączone w Ołomuńcu wojska rosyjsko-austriackie. Do spotkania doszło pod Austerlitz niedlako Brna.

O poranku 2 XII sprzymierzeni uderzyli na prawe skrzydło francuskie pod dowództwem marszałka Davout'a. Mimo, iż stosunek sił wynosił 3:1 Francuzom udało się powstrzymać ataki. Wykorzystując związanie sporej liczby sił przez korpus Davout'a Napoleon posłał dwie dywizje z korpusu marszałka Soult.a, które opanowawszy Wzgórza Prackie zadały poważne straty przeciwnikowi przełamując zgrupowanie na dwie części.
Widząc zagrożenie powstałe po ataku francuskim, car Aleksander I rozkazał oddziałom gwardyjskim uderzyć na dywizje Soult'a. Atak kawalerii pod dowództwem księcia Konstantego sprawił, że ofensywa francuska została chwilowo powstrzymana. Napoleon energicznie przystapił do kontrataku niszcząc doborowe jednostki preobrażeńskiego pułku piechoty. Zdziesiątkowano także jazdę rosyjską. Widząc porażkę, cześć wojsk rosyjsko-austriackich zaczęła panicznie uciekać z pola walki. Ucieczką salwował się także Aleksander I.
(źródło: napoleon-series.org)

Austerlitz - faza I Austerlitz - faza II

Plan bitwy pod Austerlitz (faza I i II)